کد مطلب : 2850
تاریخ انتشار : ۱۳۹۵-۰۷-۱۱
دیدگاه‌ها برای اعمال شب و روز اول محرم بسته هستند

اعمال شب و روز اول محرم

ریان بن شبیب از حضرت امام رضا(ع) درباره ثواب روزه اولین روز ماه محرم نقل می‌کند: هر که در این روز روزه بدارد و خدا را بخواند، خداوند د

ریان بن شبیب از حضرت امام رضا(ع) درباره ثواب روزه اولین روز ماه محرم نقل می‌کند: هر که در این روز روزه بدارد و خدا را بخواند، خداوند دعاى او را مستجاب کند، چنانکه دعاى زکریا(ع) را مستجاب کرد.به گزارش فارس، در آستانه فرارسیدن ماه محرم و ایام عزاداری سرور و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین(ع) اعمال شب و روز اول ماه محرم از کتاب شریف «مفاتیح‌الجنان» اثر مرحوم شیخ عباس قمی، تقدیم علاقه‌مندان می‌شود:بدانکه این ماه، ماه حُزن اهل بیت(ع) و شیعیان ایشان است و از حضرت امام رضا(ع) روایت است که چون ماه محرّم داخل مى‌شد پدرم را کسى خندان نمى‌دید و اندوه و حُزن پیوسته بر او غالب مى‌شد تا روز دهم چون روز عاشورا مى‌شد آن روز، روز مصیبت و حزن و گریه او بود و مى‌فرمود امروز روزى است که حسین علیه‌السلام شهید شده است.اعمال شب و روز اول محرمشب اول سید در اقبال براى این شب چند نماز ذکر فرموده:اول: صد رکعت در هر رکعت حمد و توحید بخواند.دوم: دو رکعت در رکعت اول حمد و انعام و در دوم حمد و یس.سوم: دو رکعت در هر رکعت حمد و یازده مرتبه «قُل هُوَاللّهُ اَحَدٌ». در روایت است از حضرت رسول(ص) که هر که در این شب این دو رکعت نماز را بجا آورد و صبحش را که اول سال است روزه بدارد مثل کسى است که تمام سال را مُداومت به خیر کرده و در آن سال محفوظ باشد و اگر بمیرد به بهشت برود.و نیز سید براى هلال این ماه دعاء مَبْسُوطى ذکر فرموده و اگر ممکن شود احیا بدارد این شب را به دعا و نماز و خواندن قرآن روز اوّل.بدانکه اول محرم اول سال است و در آن دو عمل وارد است:اوّل: روزه است و در روایت «رَیان بن شبیب» از حضرت امام رضا(ع) روایت است که هر که در این روز روزه بدارد و خدا را بخواند خداوند دعاى او را مستجاب کند چنانکه دعاى زکریا را مستجاب نمود.دوم: از حضرت امام رضا(ع) منقول است که حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله روز اوّل محرم دو رکعت نماز مى‌خواند و چون فارغ مى‌شد دست‌ها را بلند مى‌کرد و این دعا را سه دفعه مى‌خواند:اَللّهُمَّ اَنْتَ الاِْلهُ الْقَدیمُ وَهذِهِ سَنَةٌخدایا تویى معبود ازلى و این سالجَدیدَةُ فَاَسْئَلُک فیهَاالْعِصْمَةَ مِنَالشَّیطانِ وَالْقُوَّةَ عَلى هذِهِ النَّفْسِتازه است از تو خواهم در این سال نگهداریم را از شیطان و نیروى بر این نفسالاْمّارَةِ بِالسّوَّءِ وَالاِْشْتِغالَ بِما یقَرِّبُنى اِلَیک [یاکریمُ] یا ذَاالْجَلالِکه پیوسته به گناه فرمان مى دهد و سرگرمى بدانچه مرا به تو نزدیک کند اى صاحب جلالتوَالاِْکرامِ یا عِمادَ مَنْ لا عِمادَ لَهُ یا ذَخیرَةَ مَنْ لا ذَخیرَةَ لَهُ یا حِرْزَو بزرگوارى اى تکیه گاه کسى که تکیه گاهى ندارد اى ذخیره آنکس که ذخیره ندارد اى پناهگاهمَنْ لا حِرْزَ لَهُ یا غِیاثَ مَنْ لا غِیاثَ لَهُ یا سَنَدَ مَنْ لا سَنَدَ لَهُ یا کنْزَآنکس که پناهگاهى ندارد اى فریادرس آنکس که فریادرسى ندارد اى پشتیبان آنکس که پشتیبانى ندارد اى گنجمَنْ لا کنْزَ لَهُ یا حَسَنَ الْبَلاَّءِ ی ا عَظیمَ الرَّج اَّءِ ی ا عِزَّ الضُّعَف آءِ ی ا مُنْقِذَآنکس که گنجى ندارد اى که آزمایشت نیکو است اى بزرگ مایه امید اى عزت بخش ناتوانان اى نجات بخشالْغَرْقى یا مُنْجِىَ الْهَلْکى یا مُنْعِمُ یا مُجْمِلُ یا مُفْضِلُ یا مُحْسِنُغریقان اى خلاص کننده هالکان اى نعمت بخش اى زیباپرور اى فزون بخش اى نیکودهاَنْتَ الَّذى سَجَدَ لَک سَوادُ اللَّیلِ وَنُورُ النَّهارِ وَضَوْءُ الْقَمَرِ وَشُعاعُتویى که سجده کرد (و به کمال خضوع درآمد) برایت سیاهى شب و روشنى روز و تابش ماه و شعاعالشَّمْسِ وَدَوِىُّ الْمآءِ وَحَفیفُ الشَّجَرِ یا اَللّهُ لا شَریک لَک اَللّهُمَّخورشید و صداى ریزش آب و بهم خوردن درخت اى خدایى که شریک ندارى خدایااجْعَلْنا خَیراً مِمّا یظُنُّونَ وَاغْفِرْ لَنا ما لا یعْلَمُونَ وَلا تُؤ اخِذْنا بِماقرارمان ده بهتر از آنچه مردم گمان کنند و بیامرز از ما آنچه را که نمى دانند و مگیر ما را بدانچهیقُولُونَ حَسْبِىَ اللّهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ عَلَیهِ تَوَکلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِگویند بس است مرا خدا معبودى جز او نیست بر او توکل کنم و او است پروردگار عرشالْعَظیمِ امَنّا بِهِ کلُّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا وَما یذَّکرُ اِلاّ اُولُوا الاْلْبابِ رَبَّناعظیم ایمان داریم به او و هرچه هست از نزد پروردگار ما است و اندرز نگیرند جز خردمندان پروردگارالاتُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ اِذْ هَدَیتَنا وَهَبْ لَنا مِنْ لَدُنْک رَحْمَةً اِنَّک اَنْتَ الْوَهّابُمنحرف مساز دل‌هاى ما را پس از آنکه هدایتمان کردى و ببخش به ما از پیش خود رحمتى که براستى تویى بخشایشگرشیخ طوسى فرموده که مستحب است روزه دهه اوّل محرم ولکن روز عاشورا امساک نماید از طعام و شَراب تا بعد از عصر آن وقت بقدر کمى تربت تناول کند و سید روایت کرده فضیلت روزه تمام ماه را و آنکه روزه او نگه میدارد صائم آن را از هر گناهى.
اخبار مرتبط
© حقوق سایت محفوظ است